ديگر ايشان را به عقد دائم در آورد و مقاربت هم بشود ، بعد از طلاق و عدّه مىتواند او را عقد كرد . مسأله 882 - هر گاه زنى را نه طلاق رجعى بدهد و دو محلل هم در بين واقع شود ، بر آن مرد حرام مؤبد مىشود آن زن . مسأله 883 - هر گاه مردى بداند كه شوهر زن به سفر رفته و خبر وفات او را ندارد و ضعيفه مىگويد كه شوهرم وفات كرده و متّهمه باشد ، آن مرد نمىتواند آن ضعيفه را به عقد خود در آورد بنا بر احتياط و اگر متّهمه هم نباشد ، چنين است . مسأله 884 - جايز است از براى مردى كه اراده دارد نكاح زنى را كه صلاحيت دارد از برايش ، نظر كردن [ 1 ] بر مو و محاسن او كه به قصد لذت نباشد و نظر كردن بر محارم خود غير از عورتشان [ 2 ] و همچنين زنان اهل ذمّه [ 3 ] و اما نظر كردن به وجه و كفين اجنبيّه ، يعنى غير محرم بدون لذّت و ريبه حرام نيست ، لكن احتياط [ 4 ] شديد ترك است . مسأله 885 - نكاح كردن كسى كه به ترك آن به حرام بيفتد واجب است و حرام است استمناء كردن ، اگر چه خوف آن باشد كه اگر استمناء نكند به حرام بيفتد و عرقش نجس است ، بنا بر احتياط . مسأله 886 - هر گاه خطبه كند مؤمنى ، زن را كه قدرت داشته باشد بر نفقه ، واجب [ 5 ] است بر كسى كه به يد او است اختيار نكاح او ، اجابت كند او را ، با ملاحظه كفو بودن . مسأله 887 - هر گاه ضعيفه به شرط بكارت خود را به عقد در آورد و ثيّبه باشد ،

--> [ 1 ] - ( صدر ) زياده از يك مرتبه نظر نكند . [ 2 ] ( صدر ) از ناف تا زانو اجتناب نمايند . [ 3 ] ( ميرزا - يزدى ) در تعدى از مواضعى كه غالبا حرج در تكليف تحفظ از نظر به آن مواضع است و سيره نيز بر عدم تحفظ از آنها جارى است اشكال است . [ 4 ] ( ميرزا ) ترك اين احتياط ننمايند . ( صدر ) بلكه خالى از قوت نيست . [ 5 ] ( يزدى ) بلكه عدم وجوب خالى از قوت نيست . ( ميرزا ) محل تأمّل است .